Rodzina w rozwodzie
Rodzina w rozwodzie -to rozbudowany kurs internetowy, w którym przedstawiamy najważniejsze aspekty rozstania z perspektywy dziecka, rodziców i całej rodziny. Jest to certyfikowany kurs, który podnosi kompetencje wychowawcze z uwzględnieniem specyficznych potrzeb dzieci w sytuacji rozwodu rodziców.
Przez wiele lat prowadziliśmy indywidualne konsultacje dla rozstających się rodziców oraz warsztaty „Dziecko w rozwodzie”, na których przekazywaliśmy wiedzę i wskazówki pomocne w tej sytuacji. Stwierdziliśmy, że chcemy dać dzieciom i rodzinom jeszcze więcej wsparcia dlatego przygotowaliśmy poszerzony pakiet najważniejszych informacji, tak by rodzice wyposażeni w wiedzę psychologiczną, byli w stanie jeszcze lepiej zadbać o emocję i psychikę swoich dzieci.
Kurs online daje rodzicom narzędzia i wzmacnia ich kompetencje wychowawcze, a przez to pomaga dzieciom.
Podpowiadamy w nim, jak zadbać o dzieci i o siebie w tym trudnym czasie, a także jak sprostać wyzwaniom wychowania dzieci w dwóch domach ale wciąż w jednej rodzinie.
Odpowiadamy m.in. na pytania:
– jak i kiedy przeprowadzić rozmowę o rozwodzie,
– jak ustalić grafik kontaktów i plan opieki,
– jakie są niepokojące sygnały i jak zadbać o zdrowie psychiczne dzieci?
Wychodzimy z założenia, że rozwód jest tylko formalnym końcem małżeństwa, ale NIE rodziny! Wierzymy, że dzięki odpowiedniej współpracy rodzicielskiej można zapewnić dzieciom najlepsze warunki rozwoju.
Rodzice mogą być najskuteczniejszym wsparciem dla swoich dzieci, a nasz kurs ma im to zadanie ułatwić.
Wystawiamy dokumenty przydatne do Sądu w sprawach o prawa rodzicielskie i opiekę nad dziećmi:
– Zaświadczenie uczestnictwa w kursie
– dla chętnych: Certyfikat ukończenia kursu wraz z oceną (po zdaniu egzaminu końcowego).
Zachowanie spokoju i stabilności Rodzice powinni dążyć do tego, by ich kłótnie i trudne rozmowy nie odbywały się w obecności dziecka. Dzieci wyjątkowo źle reagują na konflikty między rodzicami, często obwiniając się za sytuację rodzinną. Warto zadbać o harmonogram spotkań z każdym z rodziców, co daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności.
Jasna komunikacja na temat rozstania Należy rozmawiać z dzieckiem o rozwodzie w sposób dostosowany do jego wieku. Nie wolno przerzucać na nie odpowiedzialności za rozstanie ani wciągać w dorosłe sprawy, takie jak problemy finansowe czy spory sądowe. Ważne jest, by dziecko wiedziało, że rozstanie rodziców nie jest jego winą i że oboje rodzice je kochają.
Ograniczenie zwierzeń i nie przekazywanie złudnych nadziei Dziecko nie powinno być powiernikiem dorosłych problemów ani pośrednikiem w rozmowach między rodzicami. Należy przestrzegać przed uzewnętrznianiem własnych negatywnych emocji przy dziecku. Nie można też budować mylnych nadziei na powrót partnera lub wspólne święta w jeden dzień po rozwodzie – dziecko powinno znać prawdę, ale w łagodnej formie.
Wsparcie emocjonalne i monitorowanie samopoczucia dziecka Wsparcie dziecka po rozwodzie powinno być długoterminowe i systematyczne. Pomocne są regularne rozmowy oraz zachęcanie dziecka do wyrażania swoich uczuć – na przykład poprzez prowadzenie dziennika emocji, gdzie może zapisywać myśli, rysować lub opisywać swoje przeżycia.
Współpraca z drugim rodzicem i specjalistami Ważne jest, by rodzice potrafili współpracować w zakresie wychowania dziecka, nawet jeśli ich relacja partnerska się zakończyła. W razie potrzeby warto skorzystać z pomocy psychologa lub pedagoga, którzy pomogą dziecku przepracować trudne emocje.
Nie prowadź kłótni i trudnych rozmów w obecności dziecka – dziecko nie powinno być świadkiem konfliktów ani dorosłych problemów.
Przekazuj dziecku jasną, dostosowaną do wieku informację o rozstaniu – nie obarczaj go winą i nie przekazuj mu fałszywych nadziei na powrót partnera.
Nie traktuj dziecka jako powiernika lub pośrednika – nie wtajemniczaj go w problemy finansowe ani nie sprawiaj, by przenosiło wiadomości między rodzicami.
Zapewnij dziecku stabilność i regularność spotkań z obojgiem rodziców – harmonogram pomaga poczuć się bezpieczniej.
Udzielaj długoterminowego wsparcia emocjonalnego – rozmawiaj, obserwuj samopoczucie dziecka, zachęcaj do wyrażania uczuć.
W razie potrzeby korzystaj z pomocy specjalisty – psycholog lub pedagog może pomóc zarówno dziecku, jak i rodzicom.

